บันทึกของ King of Smoker ตอนที่ 1
posted on 02 Apr 2009 13:57 by smoke-machine
เช้าวันพฤหัสที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009
เวลา6.30 น.
ผมได้ตื่นมาจากฝันร้ายท่ามกล่างอากาศที่แจ่มใสของรุ่งอรุณตอนเข้า แต่ภายในใจจิตใจของผมไม่เป็นเช่นนั้นเลย
มันช่างมืดมน และ ดำดิ่งสู่ความเลวร้ายที่เคยทำไว้ในอดีต มันเป็นเรื่องที่คุณ และ ใครๆไม่รู้และผมไม่อยากจำ ผมคิดว่าผมลืมมันได้แล้วน่ะแต่อะไรกันน่ะที่มาฉุดผมให้จำมันได้ มันทรมาน และ ทำร้ายจิตใจผมมาก พอรู้สึกตัวบุหรี่ยี่ห้อ LM(แดง)ที่ซื้อเมื่อคืนก่อนก็อยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงได้บรรจงอัดมันเข้าปอดชนิดเน้นๆ และหันไปดูที่เขี่ยบุหรี่ที่มีก้นบุหรี่ที่พึ่งดับไป ใช่ผมดูดบุหรี่มวนต่อมวน บุหรี่ที่พึ่งจะดับไปได้ส่งควันสีออกมามากมาย ควันบุหรี่ทำให้ผมนึกถึงเรื่องราวในอดีต...
ย้อนกลับไปเมื่อ3ปีก่อน ค.ส.2006
มันเป็นเช้าแบบวันนี้หล่ะ ผมจำมันไม่ได้แล้วว่าวันไหนรู้แต่เป็นเช้าที่ฝนตกหนักมาก ผมยืนอยู่คนเดียวบนระเบียงหน้าห้อง เพื่อนๆกำลังนอนกันหมดแล้ว ในบรรยากาศแบบนี้คงไม่ตื่นกันง่ายๆหรอก คงจะประมาณเที่ยงๆนั้นหล่ะ เพราะพวกผมกินเหล้ากันหนักมากเมื่อคืนก่อนหน้า แต่ทำไมผมตื่นตอนนี้น่ะหรือ ไม่รู้ว่ะ สงสัยผมคงนอนไม่หลับ ผมได้แต่ทอดสายตามองไปยังหอพักที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ มันมีแต่โครงเหล็กกะเสาปูน เห็นแล้วแล้วรู้สึกเศร้าๆยังไงไม่รู้สงสัยเพราะฝนตกด้วยมั้ง ในมือผมตอนนั้นได้คีบบุหรี่ตัวนึงสิ่งมันจะเป็นบุหรี่ตัวแรกในชีวิตผม เป็นตัวแรกที่เข้ามากัดกินร่างกายผม เป็นมัจจุราชตัวแรกที่จะคร่าชีวิตผม และเป็นเพื่อนตัวแรกที่จะอยู่กับผมตลอดเวลา มันคือบุหรี่ยี่ห้อ Marlbolo(เขียว)ทำไมผมจึงคิดจะสูบมัน ทำไมผมจึงต้องสูบมันด้วยล่ะ...
วันพฤหัสที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009
เวลา7.45 น.
ผมยังอยู่ในห้วงคำนึงที่คิดถึงสาเหตุที่สูบบุหรี่ตัวแรกของชีวิต มันเริ่มจากผู้หญิงหนึ่งคน เหตุการณ์นึง และคืนเน่าๆคืนนึง...
ติ๊ดๆๆๆๆๆๆ ผมรู้สึกตัวและรีบไปปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ทำให้ผมตื่นจากภวังค์ สงสัยผมต้องไปเรียนแล้ว ก่อนออกจากห้องผมได้หันไปมองที่เขี่ยบุหรี่มันได้ปล่อยควันออกมาและล่องลอย จนหายไป...
เวลา6.30 น.
ผมได้ตื่นมาจากฝันร้ายท่ามกล่างอากาศที่แจ่มใสของรุ่งอรุณตอนเข้า แต่ภายในใจจิตใจของผมไม่เป็นเช่นนั้นเลย
มันช่างมืดมน และ ดำดิ่งสู่ความเลวร้ายที่เคยทำไว้ในอดีต มันเป็นเรื่องที่คุณ และ ใครๆไม่รู้และผมไม่อยากจำ ผมคิดว่าผมลืมมันได้แล้วน่ะแต่อะไรกันน่ะที่มาฉุดผมให้จำมันได้ มันทรมาน และ ทำร้ายจิตใจผมมาก พอรู้สึกตัวบุหรี่ยี่ห้อ LM(แดง)ที่ซื้อเมื่อคืนก่อนก็อยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงได้บรรจงอัดมันเข้าปอดชนิดเน้นๆ และหันไปดูที่เขี่ยบุหรี่ที่มีก้นบุหรี่ที่พึ่งดับไป ใช่ผมดูดบุหรี่มวนต่อมวน บุหรี่ที่พึ่งจะดับไปได้ส่งควันสีออกมามากมาย ควันบุหรี่ทำให้ผมนึกถึงเรื่องราวในอดีต...
ย้อนกลับไปเมื่อ3ปีก่อน ค.ส.2006
มันเป็นเช้าแบบวันนี้หล่ะ ผมจำมันไม่ได้แล้วว่าวันไหนรู้แต่เป็นเช้าที่ฝนตกหนักมาก ผมยืนอยู่คนเดียวบนระเบียงหน้าห้อง เพื่อนๆกำลังนอนกันหมดแล้ว ในบรรยากาศแบบนี้คงไม่ตื่นกันง่ายๆหรอก คงจะประมาณเที่ยงๆนั้นหล่ะ เพราะพวกผมกินเหล้ากันหนักมากเมื่อคืนก่อนหน้า แต่ทำไมผมตื่นตอนนี้น่ะหรือ ไม่รู้ว่ะ สงสัยผมคงนอนไม่หลับ ผมได้แต่ทอดสายตามองไปยังหอพักที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ มันมีแต่โครงเหล็กกะเสาปูน เห็นแล้วแล้วรู้สึกเศร้าๆยังไงไม่รู้สงสัยเพราะฝนตกด้วยมั้ง ในมือผมตอนนั้นได้คีบบุหรี่ตัวนึงสิ่งมันจะเป็นบุหรี่ตัวแรกในชีวิตผม เป็นตัวแรกที่เข้ามากัดกินร่างกายผม เป็นมัจจุราชตัวแรกที่จะคร่าชีวิตผม และเป็นเพื่อนตัวแรกที่จะอยู่กับผมตลอดเวลา มันคือบุหรี่ยี่ห้อ Marlbolo(เขียว)ทำไมผมจึงคิดจะสูบมัน ทำไมผมจึงต้องสูบมันด้วยล่ะ...
วันพฤหัสที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009
เวลา7.45 น.
ผมยังอยู่ในห้วงคำนึงที่คิดถึงสาเหตุที่สูบบุหรี่ตัวแรกของชีวิต มันเริ่มจากผู้หญิงหนึ่งคน เหตุการณ์นึง และคืนเน่าๆคืนนึง...
ติ๊ดๆๆๆๆๆๆ ผมรู้สึกตัวและรีบไปปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ทำให้ผมตื่นจากภวังค์ สงสัยผมต้องไปเรียนแล้ว ก่อนออกจากห้องผมได้หันไปมองที่เขี่ยบุหรี่มันได้ปล่อยควันออกมาและล่องลอย จนหายไป...